Cinco

Ultimo dias en Buenos Aires

Vanmorgen wakker geworden van de warmte, ondraagbaar en natuurlijk werkt de airco in mijn kamer niet. Maar het is dan ook niet de bedoeling om bij dit mooie weer in je kamer te blijven liggen, mensen leven hier buiten of in hun gekoelde huis - als de airco werkt tenminste. In tegenstellingen tot velen onder ons, heb ik geen nieuwjaarskater. Nieuwjaar was niet zo fameus hier. Ik wou dus graag de stad in, maar dat wilden papa en Tessa niet. Eigelijk was het beter zo, want je wordt hier gigantisch moe door dat warme weer en gisteren was het ondraaglijk. Ik zat ’s avonds laat nog in mijn shortje en we zijn gewoon onder de sproeiers in de tuin gaan zitten omdat het niet te doen was. Daarna een koude douche genomen en die heeft me wel opgefrist. Nieuwjaar begon hier al rond 21.30u, maar de eerste vuurpijlen waren natuurlijk al veel vroeger afgeschoten. Ongelooflijk wat die Argentijnen hier de lucht in schieten, het is gewoon een fortuin aan vuurwerk! Om 21.30u was het dus precies of de hemel ontplofte, precies of ‘den Duits’ gearriveerd was, zo’n hels lawaai. We zijn op het terras gaan staan en wat je zag was een horizon vol vuurwerk, de ene na de andere, groen, geel, wit, rood, blauw, puntjes, bloemetjes, bolletjes, noem maar op. Zoiets heb ik nog nooit gezien. Ondertussen was Aurora al stijf van de kalmeerdruppels en lag ze op haar vertrouwde plekje in de wc, achter de wcpot. Ocharme dat beest, ze schrikt op bij elke knal die ze hoort, probeer het je dan maar in te beelden hoe het gisteren was. (En Tessa moet er elke dag mee gaan wandelen, wel die wandeling wordt steeds korter en korter. Die hond is gewoon getraumatiseerd, eigelijk wel best zielig)
Ik liep door het huis en je zag de ene lichtflits na de andere en de ene knal na de andere. Geloof me, het leek wel alsof ze op ons aan het schieten waren. Het vuurwerk heeft zo’n dik anderhalf uur geduurd, maar voor nieuwjaar was het gedaan. How silly. Die stomme Argentijnen toch. Eentje steekt een vuurpijl aan 3u voor nieuwjaar en de hele meute volgt die ene ‘loser’. Gevolg was dus dat we echt aan het wachten waren tot het twaalf uur was, wat normaal niet zo is met oudejaar. Dan ben je zo druk bezig dat je soms dreigt te vergeten dat je bijna in het nieuwe jaar bent. Om 12u wel een lekkere fles ‘Chandon’ open gedaan en dan nog een filmpje gekeken. ‘La ley del deseo’ van Pedro Almodóvar. Een typische Almodóvar met homo’s, transseksuelen, overacting en passionele liefde. Geweldig gewoon. Om 2.30u dan gaan slapen en ik voelde me een echte seut. Want in België – waar het vier uur later is – zat iedereen waarschijnlijk nog volop te dansen en te feesten en waarschijnlijk is een heel deel afgezakt naar Dibango – lekker marginaal!! Hopelijk was het fijn bij jullie, maar zo te horen was het wel dikke boit he en zo moet het. Heb iedereen in ieder geval gemist. Maar ach, nieuwjaar betekent toch niet veel meer tegenwoordig.

Iguazú, here I come

Vandaag wakker geworden en ik dacht meteen: morgen ga ik naar de tweede grootste watervallen van de wereld. Oh my, ik kijk er zo naar uit! Kan niet meer wachten. Ik trek mijn stapschoenen aan, smeer me in met muggenzalf (tegen die kutbeesten natuurlijk) en doe een hoedje aan – oh ja ik die zweerde bij nooit een hoedje aandoen. Je moet mijn vel eens zien onder mijn oog, het is verschrikkelijk. Er staan dikke blazen op en het is heel dik, dus kan maar best niet te veel in de zon zitten ermee. Factor 50 wordt erop gesmeerd, een zonnebril wordt aangedaan en er wordt een hoedje opgezet – moet dan alleen nog eentje vinden dat bij mijn outfit past natuurlijk hihi, altijd zorgen dat het een perfect match is! Weet je dat Iguazú ‘groot water’ betekent? Over een lengte van 2,5 km strekken zich maar liefst 75 watervallen uit! Ze zijn ook hoger dan de Niagarafalls, ze hebben een hoogte van 72 m! Je kan de watervallen bekijken vanuit de helikopter, wat oh zo spectaculair moet zijn. Maar wij – als echte globetrotters – gaan alles te voet doen. Het belooft hallucinant te worden. En, Michiel, ik zal mijn best doen om aan de Braziliaanse kant te gaan staan, dat is dan nog een land dat ik kan aankruisen op mijn Facebook application ‘Where have you been’. Het wordt afgeraden om naar Paraguay te gaan – de Iguazú watervallen liggen namelijk op de grens van drie landen: Argentinië, Brazilië en Paraguay. Maar het is te gevaarlijk in dat land, dat vertellen de Argentijnen zelf die er al ervaring mee hebben, dus we gaan het niet uitlokken. Het jammere is dat jullie pas zaterdag laat mijn verslag zullen lezen he, maar ik maak er sowieso eentje. Zaterdag zit ik alweer in België.. hoe gek. Ik zal me serieus moeten aanpassen aan die kou, gisteren was het hier 38 graden en ’s avonds nog 32 graden. Superwarm dus en superzalig. Alleen al dat zonnetje geeft je energie voor twee, maar je krijgt dan ’s avonds wel je klopke. Het jammere is natuurlijk wel dat al mijn friendjes en friendinnetjes examens hebben, maar dat geeft me tijd genoeg om te werken voor school. School, bah, mag er niet te veel aan denken. Maar nu is het nog vakantie en ik geniet er optimaal van! Jullie goed leren, zoals het echte blokkers betaamt. Veel water drinken, goed rusten en op tijd en genoeg eten! Als het even niet gaat, fris je gezicht dan op met koud water en relax gewoon even. Want als het niet gaat, gaat het niet. Tot zover de goude raad van Britt in Buenos Aires.

The devil wears Prada

Het is vakantie en vakantie betekent voor mij ook LEZEN! Ik ben dus begonnen in ´The Devil wears Prada´in het Engels (yes!) die ik van mijn zus heb geleend. Ondertussen hangt het boek al helemaal uiteen omdat papa graag ´Hamburg bombardeert´- hij springt dus gewoon kei hard in het water waardoor alles en iedereen rondom het zwembad nat wordt. Geweldig is dat, behalve voor je boeken dan. Maar ik koop Elke wel een nieuw boek - voor het geval ze dit leest. The Devil wears Prada is een geweldig boek, of toch de eerste 80 bladzijden. Ik ben een trage lezer en zeker als het in een andere taal is, maar het gaat toch redelijk vlot, al zeg ik het zelf. Vandaag was dus een lui dagje aan het zwembad. Ik heb me heel goed ingesmeerd en ben erin geslaagd om geen nieuwe ´brandwonden-van-de-zon´op te lopen, hip hoi! Op het moment dat ik even dacht te pauseren - met lezen - en me op mijn buik wilde leggen (dit na een vechtpartij met papa in the pool), begonnen de buren geweldige muziek te spelen: Fergie! Oh my, ik wist niet wat ik meemaakte. En tegelijkertijd, aan de overkant van het ´meer´ werd er fameuse latino-muziek gespeeld. Heerlijk gewoon! Daarna was ´I love rock´n roll´aan de beurt, maar ik kon niet uitmaken of het het originele was of het Britney was - dat zou pas te mooi geweest zijn.

Zo, hierbij ga ik het laten. Toch nog even vertellen dat ik vanavond een mega-steak heb gegeten, jaja. Ik hoor de meesten al denken, want ik ben niet echt een fan van onbekend vlees in een ander land, maar toch. Het was een mega lap vlees en ongelooflijk lekker - alle Argentijnen eten pokkeveel vlees he, dus ik ook! Ver in de velden achter het huis staat trouwens een koe-killer-fabriek. Als de wind in onze richting waait, komt er een enorme vieze geur langs - jakkie. Dat is dus iets dat de makelaar niet heeft verteld aan papa en Tessa toen ze hier kwamen wonen, maar kom, de geur is niet permanent. Lieve schatjes, ik ga slapen zodat ik fit ben om morgen een stapje naar die watervallen te zetten! Het verslag komt er zaterdag, I´ll do my best.