Una gran aventura con Merlijn y Britt en Peru

Het begin van een maand doorheen het Zuid-Amerikaanse Peru

Starbucks .. en zo begint onze reis. Vertraging in Brussel en Chicago - hopen dat we de aansluiting met Lima halen. De reisweg is nu al vermoeiend - 7u tijdsverschil en the American Dream (douane met vingerafdrukken en foto, Starbucks, dikke mensen en overdreven 'thaaank you' - We are in America!

5.10u lokale tijd aangekomen in Lima, Peru .. eindelijk! Meteen nemen we een taxi - not the red one - en gaan op zoek naar onze slaapplaats. Na lang zoeken - Mr. Cabdriver wist niet waar het was - en na lang aanbellen werd er dan toch opengedaan. Uitbater Erick deed met slaapoogjes open, maar was vriendelijker dan ooit. Hij gaf ons een kamer en oh yes, first night meteen in een bed samen. Zonder erbij na te denken, vielen we allebei doodmoe in slaap..

Next day na een geweldig ontbijt en babbel met Erick trokken we dan eindelijk de 'wijde wereld' in. We rijden in een taxi doorheen het drukke verkeer.. verbijstering alom als we via de buitenwijken van Lima naar de stad rijden: uit elkaar gevallen auto's, piepkleine huisjes, getoeter òveral (worse than Italy), volgestauwde bussen, vuile straten, maar overal lachende mensen.
We nemen de bus richting Piscom waar we na een rit van 4u door de regen een taxi neñen naar Paracas. Bekend van 'La reserva nacional' en 'las Islas Ballestas' (aka de Galápagos voor de armen). We boeken een kamer in het schattige dorpje voor 40 PEN per nacht - nog geen €10 voor ons twee. Na een overheerlijke maaltijd en Peruviaans bier (Cristal) is het tijd om wat slaap in te halen van onze vermoeiende reis.

Colectivo: the ride of my life

Next day vroeg uit de veren, want we gaan naar Islas Ballestas met de boot vol toeristen (oh ja, er is geen andere mogelijkheid). Tijdens de trip zagen we heel Seaworld: dolfijnen (!!), chillende zeeleeuwen, veel vogels, Humboldt pinguins én wannabe-pinguins - vogels die stappen als pinguins, hilarisch! Ook nog 'El Candelabra' gezien - een soort tekening in het zand similar aan de befaamde Nazcalijnen, waarvan ze schatten dat deze 300 jaar v.C. gemaakt werden, je kan het je niet inbeelden. Na de trip zijn we naar Pisco gegaan, het nabijgelegen dorpje en daar zijn de gevolgen van de aardbeving vorig jaar duidelijk zichtbaar. Bijna niets staat nog overeind! Riolen worden heraangelegd, kerkje is volledig vernietigd, iedereen is druk in de weer huizen aan het heropbouwen en mensen hebben àlles bij elkaar gezocht om hun huis weer op te bouwen. Dit alles terwijl je er kan eten voor een prikje. We hadden ieder een voorgerecht (vissoep en schoteltje met het beste uit de zee) en een hoofdgerecht met kip en rijst + drankjes. Voor dit alles betaalden we 14 PEN, ongeveer €3,5 voor ons twee! Na een babbeltje met een bedelaar die zichzelf Maradonna waande, namen we de 'colectivo' terug naar Paracas. De colectivo is een gammel, verroest busje waar je op elkaar gepropt zit en je moet roepen als je eraf wilt. Ze pikken je op waar je wilt en ze zetten je af waar je wilt - een heuse ervaring voor €0,75 voor ons beiden! Dit was werkelijk 'the ride of my life' en daar kan geen limo of jeepsafari tegenop!!

Pisco sour en een fles Cristal

Na een beetje 'hacer chill' op onze kamer, proefde ik voor het eerst het nationale drankje van Peru - of toch een variant ervan: Pisco Sour. Gebaseerd op de zoete wijn die er geproduceerd wordt, gemengd met limoensap, eiwit, rum, crushed ice en een vleugje kaneel. Super lekker! Merlijn waagt zich aan een grote fles Cristal - solo para el. Volgende dag hebben we lekker lang geslapen- ik dan toch. Merlijn blijft zich verbazen over hoe lang en hoe diep ik slaap. Hij stond onder de douche, ik lag in bed te lezen met de tv aan. By the time he got out (en een mopje klaar had- off course it's Merlijn we're talking about :)) lag ik al te ronken - oh we're having big fun! :)
Om 11u vertrok een busje naar het nationale park van Paracas en wij waren van de partij! Dit nationale park neemt een groot deel van de kust in met woestijn, bergen vol zand en cliffs die uit de zee komen. Je geeft er je ogen de kost met een enorm mooi uitzicht en stranden .. and you're all alone (except for the other tourists in the bus). Maar bij het terugrijden was ook de armoede in het-door-de-aardbeving-getroffen Paracas duidelijk zichtbaar. Mensen die hun huizen weer opgebouwd hadden met alles wat ze vonden: riet, tweedehandsdeuren, planken en dat alles voor een miniminihuisje - iets wat wij in België niet of nauwelijks kennen.

Arequipa en 'El Cañon del Colca'

Na 2u wachten op onze bus en 12u rijden doorheen de nacht, kwamen we vanmorgen aan in Arequipa. Een stad die tot de mooiste van Peru behoort en opgebouwd is aan de voet van de Misti, een enorme uitgedoofde vulkaan van 5825m hoog waar wij uitzicht op hebben vanuit onze kamer - hell yeah! We slapen in de jeugdherberg voor €7,5 per nacht voor ons twee! De prijzen zijn hier echt gek, het blijft ons verbazen.. Vandaag hebben we weer 'hacer chill' gedaan in de zonnestad - de zon schijnt hier meer dan 300 dagen per jaar en dat is duidelijk voelbaar. Het is winter en toch 33 graden op een hoogte van 2300m - niet te geloven! Morgen weer vroeg uit de veren voor een tweedaagse staptocht in de 'Cañon del Colca' - de diepste cañon van de wereld. Daarna richting Uyuni in Bolivia voor de zoutvlaktes en allerlei mooie landschappen..

Terwijl Merlijn mopjes maakt à là 'los de Misti in' en 'Are-kip-a?' terwijl hij naar de kip op zijn bord wijst, danst hij ook nog eens tecktonik en zingt hij liedjes van André Hazes - gezellige reispartner, toch?!!

Un beso muy fuerte voor iedereen die we missen!