Bogotá: loads of sunshine and friendly people

Amper twee dagen in Colombia en ik weet nu al dat ik van dit land hou.. De übervriendelijke mensen, de kleine steegjes, de hippe buurten, de mooie pleintjes en de knappe chicos zorgen ervoor dat Bogotá gewoon een geweldige stad is. Omringd door de bergen van de Cordillera Oriental is dit alweer een miljoenenstad waar je van gaat dromen - iedereen in onze hostel is dan ook door het dolle heen. Bogotá heeft niets weg van een typische grootstad, het is eerder een typisch Latijns Amerikaanse stad met vuile straten en enorm veel bedelaars (ze laten je letterlijk niet gaan, bijkomstig is dan nog dat Tomas rookt en iedereen die sigaret wilt of course), maar dat maakt het net zo typisch en aangenaam. Doorheen de wirwar van calles, carreras en avenidas is het moeilijk om je weg te vinden (de huizen hebben geen huisnummers!), maar helemaal niet moeilijk om je thuis te voelen. Zeker niet al je bovenop Monserrate staat - een berg te vergelijken met Montjuïc in Barcelona - dat je een prachtig uitzicht bezorgt over de hele stad. Je wordt er stil van. Wat opvalt is de hoeveelheid politie die hier rond loopt. Heel gek. Je voelt je hierdoor heel veilig (mede dankzij the cuties in kostuum, euhm helleeuuw) of je denkt/vreest dat ze elk moment een staatsgreep kunnen plegen. Joy anyhow.. ´s Avonds is de stad leeg, muisstil, dood.. Drukke straten vol gerij, wandelende mensen en roepende verkopers worden afgewisseld met leegte en bedelaars. Ze vallen letterlijk neer waar ze staan, waardoor je je soms afvraagt of ze nog wel leven.
Uiteraard is de beste manier om een stad te leren kennen, rondrijden met de ´buseta´ - een minibusje dat volgestouwd wordt en bovendien veel te snel rijdt. Voor amper 0,40 € (je betaalt allemaal hetzelfde, ongeacht hoelang je meerijdt) geniet je van een enorm schokkend busje met een chauffeur die niet weet te schakelen, laat staan dat hij ooit geleerd heeft hoe hij moest rijden - geweldig dus! Maar ideaal om alles te zien en ´contact´te zoeken met the locals. Nog een pluspunt aan verblijven in Bogotá is dat we een heel leuk backpackers hostel gevonden hebben: the cranky croc - uitgebaat door een Australiër die hier heel vaak gereisd heeft en twee jaar geleden besloot om een hostal te beginnen. Wat een prachtig huis en geweldige slaapzalen, zelden heb ik zo goed geslapen in een bed dat niet van mij is én met mensen rondom mij die ik niet ken.

Even terug naar het begin: moe van de reis - die echt wel heel lang duurde, maar inclusief goeie films (Slumdog Millionaire, Bolt, ..) hebben we de stad doorgewandeld en bovenop Monserrate twee uur lang van het prachtige uitzicht genoten- met een lekkere frisse Aguila oh ja! Vandaag hebben we een trip ondernomen naar Zipaquirá - een dorpje op zo´n twee uur van Bogotá. De rit ernaartoe is minstens evenveel waard als wat we daar te zien kregen. Ongelooflijk. Alweer een hobbelend busje dat veel te snel reed, niet terugschakelde in de bochten, maar je komt buiten de stad en het ziet er ineens helemaal anders uit. Met een heerlijk zonnetje aan de hemel doorkruis je het platteland terwijl je een mengeling aan geuren en kleuren tegenkomt - heerlijk. In Zipaquirá hebben we ´La Catedral de Sal´bezocht. Om aan zoutwinning te doen werd in een mijn - waar vroeger gewerkt werd jawel - enorme gangen ontploft tot een heus labyrinth. Colombia is en blijft een zeer gelovig land en in deze gangen hebben ze dan de lijdensweg van Jezus uitgebeeld en een kerk gemaakt - met altaar en al. Ongelooflijk om te zien - immens groot en overal grote kruisbeelden uit zout gehouwen. Donkere gangen, enge blauwe lichten en koorgezang dat heel het gedoe nog wat enger maakte. Enorm fascinerend en oneindig groot.. Iets waar we niet van over konden. Daarna een frisse cola gedronken op het plaatselijk pleintje en teruggekeerd naar de drukte van de stad.. Morgen trekken we meer naar het noorden - San Gil - op zoek naar avontuur in de natuur!

ps: jullie zullen je verbeelding moeten gebruiken, foto´s zijn pas voor als ik terug ben (Tomas heeft zijn kabeltje niet bij)!